organisatie Johan v.d. Vorst i.s.m. jachtcomite Croy
door Chris Jordans
Deze dag extra vroeg naar de stal gereden, daar Dolf en Marian een midweekje in de Ardennen vertoeven met hun gezin. Dus eerst de paarden voeren, stallen doen en Gordo (paard van Dolf) in de beperkte buitenloop zetten. Carlos op de trailer gezet, wat met een paar wortelen als beloning uitstekend is gegaan, hij moest tenslotte toch Gordo achterlaten op de stal. De autorit net 40 km deze keer, dus dat valt mee. In Bakel aangekomen bij Restaurant Grotels Hof de trailer in een zandweg geparkeerd daar op een kleine parkeerweide alles al vol stond. Carlos gecontroleerd of alles goed was en dan 500 mtr. lopend naar het restaurant. In het restaurant iedereen begroet en me tegoed gedaan aan een lekker Brabants worstebroodje met een kopje koffie en een portje. Ondertussen houd Johan van der Vorst zijn speech en verteld over de ins en outs van het jachtterrein. Dan komt Dick met zijn verhaal van huishoudelijke aard, met als hoogtepunt het aanstellen van de “fieldmaster”. Field master bij deze werd ons aller zeer gewaardeerde Alfons Notermans. Deze slaakte een harde enthousiaste kreet “Yeah” !!! en was helemaal in zijn nopjes dat hij dit nog mocht meemaken op de laatste jacht van het jaar. Alfons wilde ook nog een zegje doen, maar hem werd de mond gesnoerd anders waren we waarschijnlijk niet meer aan jagen toegekomen.
Na de speech en het dankwoordje zijn we te paard gegaan, waar we zeer uitzonderlijk zonder de gebruikelijke “stirrup-cup” de jacht zijn gestart. Dit uiteraard in het kielzog van onze fieldmaster Alfonso. Ik mag zeggen een run met een uitstekende bodem, mooie afwisseling in het veld van akkers en weilanden. Dick wist achteraf te vertellen dat hij niet precies wist wanneer de 2e run begon, maar die begint wat duidelijk mag zijn altijd na de 1e run, werd hem al snel verteld.
De 2e run startte gelijk al met wat uitdagende mooie sloten in het veld, wat door eenieder goed gesprongen werd, met links en rechts een triomfantelijke brede grijns op de gezichten. Ik mag ook zeggen er werd wonderbaarlijk goed achter de fieldmaster gereden, die het veld als een volleerd generaal aanvoerde. Alfons heeft dit in vorige jachten al vaak geoefend, door voor de fieldmaster te gaan rijden om alvast in het gevoel te komen. Zelf geniet ik deze jacht echt van mijn paard Carlos die het iedere jacht weer beter is gaan doen en relaxter in het veld zit. Minpuntje was dat hij te enthousiast werd en diverse keren op zijn achterste benen ging staan, en een keer bijna bij Do Visser achterop zat. Dit dus maar voorgenomen om hem dat weer snel af te leren. Ook het paard zie je echt genieten van het spel. Dit intens genieten van de deelnemers van jong tot wat oudere is moeilijk aan een buitenstaander uit te leggen, dit moet je echt zelf ervaren. Onder het rijden heb ik nog de aanwezige ruiters geteld en kwam op totaal van 21 ruiters te paard en wonderbaarlijk deze jacht zonder “afstappers” ofwel “bodem onderzoekers”. Na de 1e , 2e en misschien wel 3e run kwam de “sherrystop” in zicht, of moeten we het deze keer theestop noemen daar het in een alleraardigst theehuisje werd gehouden.
De “sherrystop” zag er weer zeer verzorgd uit, en ieder deed zich tegoed aan de warme choco met rum en andere heerlijk drankjes. Ook de versnaperingen worstjes, kaasjes gekookte eieren en meer van deze heerlijkheden gingen er in als koek. Het was een gezellig theehuisje, maar het kon ook net zo goed een Engelse jachthut genoemd worden met al het Engelse serviesgoed en jachtprenten op tafel en aan de wanden.
Na de stop is de ruime laatste run ingezet, die wederom uitstekend is neergelegd door de vos, of in dit geval de vossen (Johan en Jan). Het uitgelegde spoor wordt perfect door de neuzen van de Sint Hubertus honden opgepakt en uitgewerkt, dit over de akkers maar ook door de bossen, langs kronkelende beekjes en om de aanwezige vennen. Kortom een prachtige laatste run, die nog afgewisseld werd met het wegspringen van een drietal reeën, wat altijd weer prachtig is om te zien. Kortom dit jaar zullen we geen mooier jacht meer krijgen. Als jacht verslaggever heb ik onderweg diverse foto’s gemaakt om de sfeer weer te geven. Daar ik gepast achter de fieldmaster moest blijven, heeft Alfonso zich als een volleerd “toreador” bijna achterstevoren op zijn paard gezet om toch maar duidelijk herkenbaar compleet met field masterband op de foto te komen.
Na de “kill” met de voor de honden welverdiende “heerlijk” riekende pens, is eenieder de paarden af gaan zadelen en op de trailer gaan zetten aan een welverdiende zak met hooi. Hierna spoeden de ruiters zich naar het restaurant, om onder het genot van een hapje en een drankje het jachtverslag van Dick aan te horen. Deze prees de “vossen” voor het neerleggen van een mooie jacht, de honden voor het geweldige speurwerk, en uiteraard de field master Alfonso Notermans voor het met veel passie en disciplinaire visie geleide jachtveld.
Het was weer een genot aan deze jacht deel te nemen, waarna ik voldaan huiswaarts ben gereden, met als tussenstop vijf sterren stal “Vogelzang” om Carlos en Gordo te verzorgen.
Aldus Jacht Bakel, met een vriendelijke jacht groet van uw verslaggever Chris Jordans.