“Wat moesten we hard rijden in de 1e run, ze gingen zooooo hard”
Door Bo van Haaren, foto’s Do Visser en Roos ‘ Rugzak’ Leenmans
Vandaag is de jacht in Garderen, een jacht die wij (Tobias, Cindy & Valerie) nog in onze pony-tijd altijd mee mochten rijden.
Eenmaal aangekomen bij de bekende herberg ” ’t Vossegat “, stonden de broodjes kroket al klaar. We worden altijd warm ontvangen door de familie in de gezellige herberg. Wel even bukken bij binnenkomst, anders stoot je je hoofd tegen de lage deuropening.
In de vrachtwagen zat ik al te denken, zouden er veel mensen komen vandaag? Van een aantal wist ik dat ze op wintersport waren. Bijvoorbeeld Chris, met z’n leuke paarden-skipak die de lokale omroep wist te halen. Maar inderdaad, er waren niet veel ruiters, 10 man, waarvan 4 equipage. Dus Ad had niet veel te doen vandaag als Fieldmaster. Daarentegen, had de equipage het ontzettend druk vandaag…
De honden waren erg gretig. De sliptrekkers hadden geen haast vandaag, dus voordat de 1e run werd gestart, moesten we nog even wachten. Maar Duncan en Dufall waren het daar niet mee eens en peerden er tussen uit, zoeeffff, ze namen de rest van de meute mee, weg waren ze, onder het draad door, door de tuin, naar het spoor. Sjaak en ik probeerden de meute te stoppen, maar de honden zaten zo vast op het spoor dat er geen houden meer aan was. Dus we gingen maar jagen. Jeetje, wat moesten we hard rijden in de 1e run, ze gingen zooooo hard. Het duurde even voordat we de meute weer een beetje ingehaald hadden. Want we moesten zigzaggen door de weilanden, omdat er prikkeldraad was. We zaten de sliptrekkers op de hielen, het was wel grappig om te zien dat ze erg hun best deden om heel hard te rijden. Toen kwamen de bekende SLOTEN, ”vroeger” met de pony waren het in mijn beleving flinke sloten, maar nu zijn het leuke huppeltjes!
We moesten een stuk hacken van de 1e naar de 2e run. Ik reed voorop, voor de meute uit. Toen we in het bos waren, zag ik al 4 reeën oversteken en dacht: ”Ah nee, als Duncan en Dufall de reeën maar niet ruiken…” Ik waarschuwde de equipage en jup.. Duncan en Dufall roken het spoor van de reeën en renden uit de meute en namen Hillmann en Dabbler mee. Maar we hadden ze weer snel ”In the middle” en reden weer door. Daar hadden we een leuk stuk en jaagden de honden heel mooi.
Eenmaal aangekomen bij Heeja en nadat we de paarden vastgezet hadden (ruimte zat aan het touw nu, haha), zagen we dat er echt ontzettend veel eten was, want ja, ze hadden gerekend op meer ruiters. De mensen van Heeja hadden echt lekkere dingen, ballen, M & M’s enz. Ellen en ik dachten: ”Oh moeten wel ff veel eten, want anders houden ze over.” Nou die gedachte hoeven wij maar 1x te hebben en we blijven eten. We gingen nog even shoppen bij Heeja, Ellen heeft XXL springschoenen voor haar nieuwe Ier gehaald. Ikzelf heb niks gekocht, Umbar heeft alles al ;).
De 3e run vond ik de mooiste run, door de kwekerijen, akkers en weilanden en weer over de greppeltjes. Bij de kill werd Floor nog ingesmeerd met pens, want het was haar eerste jacht met haar pony. Haar pony heeft al een paar keer meer mee gejaagd met Pien. Maar ook met Floor haar zusje Lieke in Reusel.
Toen we de paarden hadden na-verzorgd, kregen ze alle drie nog een worteltje die ik bij Heeja had meegenomen. Want ze hadden emmers met wortels voor de paarden neergezet.
Eenmaal weer in de herberg, kregen we een lekkere soep met stokbrood en kletsten we na over deze geslaagde dag. En toen moesten we naar huis, ons klaarmaken voor het verjaardagsfeestje van Tobias!
Ik heb genoten van deze leuke dag, en ondanks het kleine gezelschap, was het zoals altijd weer erg gezellig!
Adios,
Bo