Jacht Lage Mierde

“Ben trots om lid te mogen zijn van de Midland Hunt!!”

Vertrokken vanuit voor jullie het verre Halsteren naar Lage Mierde, voor mij een soort van “thuiswedstrijd” 😉 Het weer is prima onderweg, beetje miezerig maar het zou in de loop van de middag opklaren …….al met al  prima jachtweer.

Aangekomen bij Landhoeve De Buitenman te Lage Mierde, beetje te vroeg, ben niet gewend om zo kort te rijden maar beter te vroeg dan te laat!  Wat een leuke stek is dit. Heel warm en sfeervol. Hier koffie en een heerlijk Brabants worstenbroodje aangeboden gekregen, het begin is alweer goed!

Langzamerhand druppelen de meeste jachtruiters en gasten binnen en kan Jessy beginnen aan haar speech, die begon hilarisch met hoe zij ooit de eerste keer is uitgenodigd door Cees en met de jacht is meegereden op haar Quarter horse met western zadel, wel met gepaste kledij aan. Ik zie het al helemaal voor me J, geweldig! Die eerste keer heeft dit mooie jachtspel haar meteen weten te pakken en nu kan zij zich geen leven meer voorstellen zonder deze mooiste tak van de paardensport.  Die beste Cees heeft met zijn enthousiasme al heel wat ruiters/amazones weten te triggeren voor dit schitterende spelletje.

Na de koffie, worstenbrood, glaasje Port achter de kiezen en de mooie toespraken op naar de houndsmeet. We vertrokken met 10,5 couple of hounds . Eenmaal te paard nogmaals een glaasje port aangeboden gekregen en na weer een mooi jachthoorngeschal, geblazen door de aanwezige sonneurs, gingen we op pad. Vele aanschouwers genoten van dit toch altijd bijzondere tafereel. Een stukje hacken en al snel kwamen daar de eerste akkers en mooie grasvelden aan. De hondjes volgenden het spoor goed op en gingen zoals altijd vol luid enthousiasme achter het spoor aan. De akkers lagen er ondanks de natte periode prima bij. Al snel volgende de bossen, wat het voor de honden extra moeilijk maakt om het spoor te volgen maar ook dat ging vlekkeloos en is het van belang niet te dicht op je voorganger te rijden, zodat je goed kunt zien waar de venijnige boomstronkjes en slootjes verscholen liggen. Al met al best wel uitdagend om galopperend door zo’n dicht begroeid bos heen te rijden, uitkijkend voor laaghangende, zwiepende takken en zorgen dat de knietjes niet tegen de boomstammen komen, deze geven namelijk niet erg mee. Maar dat maakt deze tak van de paardensport ook zo spannend. Geen enkele slipjacht is dan ook hetzelfde.

Zoals door Jessy gemeld was dit keer de sherrystop precies op de helft van de jacht ingepland. Dit was op een mooi rustig plekje midden in het bos. Zo lief dat mensen elke keer weer hun accommodatie aanbieden om hier te mogen stoppen. Alles stond weer keurig opgesteld en verzorgd door Gerard. Iedereen kon droog en uit de wind staan, goed geregeld. Altijd weer een feestje, in ieder geval zo ervaar ik dat.

De laatste run was zeer verrassend. Over heide en door dichtbegroeide bossen waarbij de honden op een gegeven moment het spoor bijster raakten. Heb ook begrepen dat de plaatselijke ponyclub aan het buitenrijden waren en dat hierdoor ook de hondjes door werden afgeleid?! Voor de honden is het spoor uiteraard ook het moeilijkst te volgen in zulke dichtbegroeide bossen. Herman en Anja als sliptrekker, die hun taak uiterst serieus nemen om net zo sluw te zijn als een vos kiezen daarom ook niet voor de gemakkelijkste weg. Na even stil gestaan en bijgepraat te hebben op de hei, konden we de run weer verder vervolgen.

We kwam aan bij de plaats van de kill, waar ook vele toeschouwers waren en waar de hondjes hun welverdiende pens met elkaar mochten delen.

Nadat we onze paardjes weer keurig verzorgd op de trailer hadden staan, kon het gezellig napraten en borrelen beginnen. Altijd fijn dat weer iedereen het er zonder kleerscheuren ervan af heeft gebracht. Er wordt geproost op deze mooie dag en voor degene die zijn blijven eten (ik niet dit keer, omdat ik onze dochter nog even wilde zien voordat zij weer naar Rotterdam vertrok) werd er een lekkere winterse maaltijd geserveerd en volgens mij hebben ze het nog met een klein feestje afgesloten.

Ik kijk en geniet na van deze mooie jacht in Lage Mierde.

Mijn complimenten en dank gaan uit naar uiteraard Jessy, Cees, Gerard, de equipage en degene die deze jacht weer mogelijk hebben gemaakt!!

Bij deze wil ik van de gelegenheid gebruik maken om elk lid van deze mooie club te bedanken, omdat jullie mij allen een heel welkom, fijn en thuisgevoel geven en dat iedereen altijd erg behulpzaam is. Dankbaar bij deze jachtfamilie te mogen horen. Ook  zeer blij met mijn “Brandenburgh paardje” B®oJ, die het de laatste tijd erg goed doet en die mij ‘ontspannen’ van deze tak van sport laat genieten.

Ben trots om lid te mogen zijn van de Midland Hunt!!

Tot de volgende.

Warme groet,

Astrid Heijnen