Ouderwets gezellig….
Door Katja Coopmann
Voor de eerste keer in dit jachtseizoen ging ik weer met m’n paard op pad om de jacht van Gendringen te rijden. Het was een behoorlijk stukje rijden maar met de autoradio knalhard aan kwam ik via Duitsland met een big smile aan. Na een geweldig eventing seizoen nodigden mijn trainingsmaatje Marc Mattijssen en z’n vader Walter mij uit om als gast hun jacht mee te rijden. Zuur voor Marc was dat hij zijn eigen jacht niet mee kon rijden omdat zijn jachtpaard een aantal weken daarvoor door Ellen was verkocht.
In Resto Lukassen, een gezellig kroegje, werden we hartelijk ontvangen met koffie, thee en belegde broodjes en daarna uiteraard de onvermijdelijke port. Dick vertelde dat we met 13,5 couple of hounds zouden gaan jagen, waarvan de helft nog jonge honden. Spannend dus! Sjaak kwam met de mededeling dat Marian voor de 450e keer de hunt-service verzorgde en dat ze daarmee ruimschoots meer jachten meemaakte dan haar man Dolf.
Om 12.30 uur gingen we te paard. Als stir up dronken we nog een Jägermeister en zetten daarna de jacht in waarvoor Jan Rijk onze vos was en Riny onze fieldmaster. De weersvoorspellingen waren niet zo goed, er werden flinke regenbuien verwacht. Al met al viel het allemaal erg mee, op een enkele druppel na hebben we een heerlijke middag gehad. Het jachtterrein bestond voornamelijk uit weilanden waarvan de bodem perfect was. De jacht bouwde zich qua uitdaging in het terrein mooi rustig op. Na de eerste check-up kwamen de sloten. De honden zaten goed op het spoor. Hier en daar schoot een haas weg maar de meeste honden volgden gewoon de scent.
De tweede run was mooi lang, met echt uitdagende sloten. Geweldig om hier weer aan deel te nemen.
Bij de sherry-stop ontbrak het ons aan niets: ondanks het feit dat we niet eens nat en verkleumd aankwamen was er zelfs erwtensoep! Vervolgens konden we met goed gevulde buiken de derde en laatste run beginnen. De sloten volgden elkaar nu in hoog tempo op. Omdat ik een groot gedeelte van de jacht voornamelijk voorin heb gereden had ik goed zicht op het mooie speurwerk van de honden. Ondanks het grote aantal jonge honden hebben ze het spoor fantastisch uitgewerkt. Het was mooi om te zien dat vrijwel iedereen alle sloten nam en een ieder in het zadel is gebleven. Helaas geen nieuwe leden voor de Tumble Club dus…
Bij de afterhunt was het weer ouderwets gezellig en werd een royaal buffet voor ons klaargemaakt.
Ik kijk terug op een fantastische jacht waarbij mijn paard Carly me (ondanks weinig jachtervaring) bij geen enkele sloot in de steek heeft gelaten. Mij zien jullie dit seizoen zeker nog weer terug. Marc en Walter: nogmaals hartelijk dank!