Vandaag weer een lekker dagje jagen voor de boeg.
door Rosalie Peters-Jansen
Gisteravond vroeg het bed in gegaan…de avond daarvoor was dat niet gelukt. Of moet ik misschien zeggen toen lag ik er erg vroeg in de ochtend in?? Enfin ik was uitgeslapen en had er zin in!
De wekker stond om 7 uur want er moest nog wat werk verricht worden in huize Peters. Paardjes voeren, ontbijtje voor de kinderen maken, honden uitlaten, stal uitmesten, kinderen in de kleren helpen, haren vlechten en staartjes maken, spullen voor de jacht inladen, honden voeren, zelf even een boterham grijpen, omkleden en off we go!
De meiden mochten een dagje naar oma vandaag! (Lang leven de oma’s). Ze hadden er zin in want zouden iets leuks gaan doen. Na een dikke kus en knuffel op weg naar stal.
Daar aangekomen (ik was gewoon op tijd trouwens) eerst spullen in de auto laden en Duke en Junior uit de wei gevist. Junior loopt altijd weg als hij mij ziet. Je ziet ‘m denken: daar heb je haar weer…..Hij had zijn halster weer eens afgerold maar gelukkig lag het bij hem in de buurt en scheelde dat weer een zoektocht. Uiteindelijk liet hij zich makkelijk pakken en kwam Duke vlot aanlopen.
Duke is zo’n beetje “the King” van de Brandenburgh en liep een beetje te chagrijnen tegen Junior. Hij is natuurlijk ook echt een “Boss” ten opzichte van mijn “groene broekie” en dat laat hij dan ook merken ook: “opzouten jij” zie je ‘m denken. Samen met Ellen gepoetst en gezadeld en op de trailer gezet. 1,5 uur in de auto en even gezellig gekletst en onze carnaval even geëvalueerd. Ik was even naar foto’s op mijn telefoon aan het kijken en kwam van alles tegen dat ik zelf nog niet eens gezien had en ik me ook slecht kon herinneren. Hilariteit ten top!
Bij “de koperen Teut” aangekomen was het al gezellig en vooral lekker warm daar binnen. Even een Brabants worstenbroodje, theetje en portje genuttigd. Mmmm lekker. Er waren deze middag wel veel kleine oogjes te zien van de carnaval vierders. Men was ook wel wat rustig moet ik zeggen. Ton en Dick deden hun woordje. En ik dacht: nu komt het….Dick gaat me vragen het jachtverslag te schrijven omdat ik in Asten zo’n briljante smoes had het niet te hoeven doen….Maar ik had geluk. Hij was het vergeten…(yes J)
We gingen te paard en hackten naar het beginpunt waar de jacht werd ingezet. De honden gingen er rap vandoor maar schenen de verkeerde kant op te gaan…of had Jan de slip daar toch neergelegd? We zullen er nooit achter komen.
Mijn paardje had er zin in en deed alles braaf. De jacht was afwisselend: heide, akkers, bos en zandpaden met van die lekkere grote plassen. Yente en ik knalde er telkens keihard doorheen zodat alles en iedereen om ons heen ook de spetters om de oren kreeg. Heerlijk!
Ik schreef in de app vanochtend nog aan Yvonne: zal wel een jacht worden inclusief beauty arrangement. En ik kreeg gelijk:
Maar dat hoort er bij vind ik. Broek, jachtrok en laarzen die vanochtend nog glommen als snottebellen in het maanlicht (zoals Yente het zo mooi omschreef) alles zat onder de mud!
Voor de sherrystop waren er ineens minder honden dan met de start maar er bleken er al 3 in het voren te zijn gerend. Die zaten bij aankomst al aan een biertje met een blokje kaas…
De sherrystop was gezellig en goed verzorgd door GerardBep inclusief spare ribs.
Na de stop nog een runnetje waarbij het paard van Sjaak nog een kameel na deed en Paul een jakkemijnder van een sloot sprong die niemand had zien liggen maar waar Valerie toch nog even een abrupte rechtsomkeert voor maakte omdat ze ‘m ook wilde springen. “Was echt een heule grote sloot hè Valerie” hoorde ik Paul zeggen.” Nee hoor” zei Valerie wijs 😉
Daar was de Kill in zicht. Nog even attentie voor de Master met zijn Meute en na een 3 werf hoera en een hoeraatje voor de honden konden we weer richting “de koperen Teut”
Hè hè dat was weer eens ouderwets lekker. Paardjes verzorgd en op de trailer gezet en nog even een drankje en soepje genuttigd met z’n allen. De terugreis kon beginnen en om 20 uur waren we weer op stal. Paardjes nog even lekker vertroeteld en verzorgd want ze hadden hun best weer gedaan vandaag. Op naar huis waar de kindertjes al op een oor lagen, de hondjes al waren uitgelaten en de paardjes hun natje en droogje ook al hadden gehad. Nou dan heb ik nog wel tijd om een verslagje te schrijven dacht ik….dus bij deze!
Ton bedankt voor deze mooie dag! En nu ga ik mijn mandje ook in.
Groetjes Roos