Landhorst

Het waren 23 mooie maar pittige kilometers

door André Olthof

We moeten Madelien eerst ophalen” zegt Jan. Dus vertrekken we een uurtje eerder, via de Meerwijkse Hoeve naar de jacht Landhorst. Mike, het paard van Madelien staat rustig tussen Ami en Boaz in. Onderweg nog een selfie uit de auto (waar Annette weer het snelst een reactie met foto op geeft) en ruim op tijd arriveren we in Landhorst. De auto op het vertrouwde plekje op het pleintje en snel naar de meet.

Jacht _Landhorst _2016-121

Onze gastheer en -vrouw, Chris en Anja hebben het weer prima voor elkaar. Lekkere warme worstenbroodjes, broodjes kaas en ham en een lekker bakkie koffie erbij. Langzaam vult de zaal zich en je merkt dat het een goed gevulde jacht gaat worden. Gastheer Chris heet eenieder welkom, geeft uitleg over de jacht, volgwagen en tassenwagen en na het bedankje van Master Ad worden de paarden snel uit de trailer gehaald.

Het weer is prima en er wordt een stralende zon voorspeld. We stappen naar de start van de jacht en voor Master en Huntsman Dick het goed en wel in de gaten heeft is een groepje honden reeds begonnen – de rest van de hondje volgt snel en we zetten de jacht in!

Het spoor (getrokken door de aan de beterende hand zijnde Jan) is weer als vanouds. Mooie lussen en ruim getrokken volgen de honden het spoor. De bodem is prima, mooi droog en de graslanden zijn prima begaanbaar. Een enkele maal zijn de honden het spoor even kwijt (een kat schijnt soms dat effect te geven), maar het spoor wordt weer snel opgepakt.

We gaan heel snel, de honden hebben er zin in. Dan is de keuze niet zo moeilijk, ook wij moeten dan vaart maken om bij te blijven. We krijgen afwisselend weiden, akkers en stukjes bosgebied beschikbaar waar we overheen mogen gaan. Het loopt goed.

Ook in de tweede run maken de honden weinig fouten. Honden en ruiter nemen de mooie en soms wat minder mooie slootjes en zitten goed op het spoor van de vos. Sommige paarden hebben er toch wat moeite mee, zien de slootjes niet altijd even goed en in totaal zijn er toch drie ruiters die “zonder daartoe waren uitgenodigd, toch waren afgestapt”.

De sherrystop, prima verzorgd door Gerard, bevat alle ingrediënten die je graag op zo’n moment tegenkomt. Even weer wat vocht aanvullen en hartige hapjes tot ons nemen. De paarden staan er rustig bij – toch best zwaar zo’n jacht.

Gedurende de derde run voelt iedereen, honden paarden en ruiters dat de benen zwaar aanvoelen. De akkers zijn weliswaar droog, maar soms ook wat omgewoeld zodat de paardenbenen en hondenpoten wat meer de diepte ingaan. Ze zijn moe, de honden. Het tempo zakt wat in, maar ze blijven doorgaan. Sommige honden hebben toch wat meer moeite en moeten door de goed oplettende hondenservice meegenomen worden. Een enkele hond krijgt zelfs de luxe van een ritje te paard om bij de kill aanwezig te zijn.

Het waren 23 pittige maar mooie kilometers, met veel afwisseling, sloten (een ruime op het eind) en een gezellig veld. We stappen weer terug naar Landhorst en na een drankje, de samenvatting van Dick en een lekkere maaltijd stappen we weer in de auto – we ruiken de stal. Maar eerst brengen we Madelien weer naar huis.