Groesbeek

door Frank Kampschreur

Ontvangst: Merlijn Boscafe ( Meet 12:00 uur )  

Verslag: Frank Kampschreur  
Gast comité: Leontine, Bo & Dick van Haaren    
Fieldmaster: Ad van der Zande  

Whippers -in: Sjaak Malestein, Nelewart Ruighaver & Ellen Janssen  

Sliptrekker: Jan Rijk  

Bijzonderheden: 400 st e jacht van Leontine van Haaren & Cobi van Manen als nieuw lid  

Van achter naar voren    

Aan de rand van het mooie Reichswald in het Duitse Grafwegen (net over de grens bij Nijmegen) begon de dag bij boscafé Merlijn met worstenbroodjes en een kopje koffie. Voor een enkeling ook een glaasje port om de spiertjes wat soepeler te krijgen. Om eenieder die niet aanwezig was, een beeld te geven van dit boscafé; het heeft een huiskamer-uitstraling van vroeger. Met roofvogels en hertengeweien aan de muur en dan mag een sfeervolle houtkachel natuurlijk niet ontbreken . Een zeer passende locatie voor de Meet & After Hunt, al zeg ik het zelf. 

Voordat we te paard gingen uiteraard eerst nog een toespraak door Dick. In het kort; Een uniek gebied waar we vandaag met 13,5 couple of hounds doorheen trekken. De jacht is vergelijkbaar met de jacht van Groesbeek, alleen nu rijden we van achter naar voren. Veelal grasland, een golvend landschap zonder sloten of sprongen. De weersomstandigheden zijn formidabel, 9 graden en vrij zonnig . We rijden met 2jachtruiters waarvan de sliptrekker niet is meegeteld .  

Om 12.45 was het tijd om de paarden klaar te maken. Binnen 15 minuten is iedereen gereed. Onder het genot van een borrel wensten we elkaar een behouden jacht en we stapten richting de inzet.  Op de ”and go” van Dick ging de jacht officieel van start.  

De eerste run begon rustig. We werden verrast door het heerlijke zonnetje en de uitstekende bodem (die gezien de sneeuwval van afgelopen week, beter was dan verwacht). De jacht-teller van Leontine stond met deze jacht op 400! We hebben allen stilgestaan bij dit jacht-jubileum met een lekkere honing- whiskey likeur   

Tijdens het vervolg werd geconcludeerd dat de hounds niet optimaal presteerden. Het speurwerk en het tempo lag laag. Waarschijnlijk zijn ze door het uitvallen van twee jachten uit hun ritme gehaald.  

De sherrystop werd gehouden op Klein – America, het thuishonk van Fieldmaster Ad. Gerard maakte er weer een feestje van met lekkere hapjes en een drankje. Na de sherrystop werd mij gevraagd of ik een verslag wilde schrijven. Tactisch moment Ad, als ik net een paar wijntjes op heb. Maar uiteraard geen probleem, want hoe kom ik anders aan die felbegeerde blauwe kraag.   

De derde run werd voortgezet in een mooi openlandschap. Uiteindelijk kwamen we Jan (de sliptrekker) tegemoet, ”the kill” vindt plaats. De ”hounds” krijgen hun beloning.Vervolgens gaat iedereen weer te paard met de ”hounds” mee richting de vrachtwagen. 

De After Hunt begon; Dick en Ad nemen de jacht nogmaals door. Leontine kreeg een prachtig insigne uitgereikt voor haar jubileum. In 1988 is het allemaal begonnen voor Leontine. Samen met Dick heeft ze de passie van haar ouders overgenomen, het is hun ”way of life”. Mooi om te zien dat Bo zich klaar aan het stomen is als mogelijke derde generatie. Ikzelf weet als geen ander wat dit inhoud als vierde generatie binnen mijn familiebedrijf Holland Food Service. De MidlandHunt zou niet de club zijn zonder de familie van Haaren ! 

Wij hebben Cobi van Manen mogen verwelkomen als nieuw lid. Uiteraard is de club hier erg blij mee, Cobi, bedankt! 

Ik zou graag dit verslag willen afsluiten met een persoonlijke noot. Dit is mijn eerste officiële jachtseizoen en ik voel mij elke jacht weer meer dan welkom. Ik heb gemerkt dat dit MidlandHunt geen gewone club is. Je wordt als lid onderdeel van een jacht-familie, waarin respect voor elkaar, saamhorigheid en gezelligheid de basis zijn.  Dank hiervoor.  

Tot ziens in het volgende jachtveld, 

Frank Kampschreur