Jacht Merselo

“Hier en daar was het best zwaar maar zeker niet nat.”

Door Yente Bruynel

Wat een prachtig najaar hebben we! Het is koud, er lag een beetje rijp in de wei vanochtend en de zon schijnt. Omdat m’n nieuwe Hunter een schimmel is mag ik de dag beginnen met wassen, vandaag maar met warm water gedaan. Auto in, muziekje aan; op naar Merselo.

Wat ligt dat gat ver van de snelweg af zeg! 15 km “hacken” na de A2 voor ik bij de feestzaal aankwam. Kees Hazevoet had de jacht uitgezet met Jan, de vos, en omdat hij ons ook volgde kon hij halverwege een boer sussen die niet van zijn vrouw had vernomen dat wij over zijn land kwamen vandaag.

Dick, Ellen Leontine en Bo vormden de equipage, Riny fieldmaster. Die zou ik vandaag proberen niet voorbij te crossen. A challenge….De andere 15 ruiters  (waaronder 1 gastruiter) zullen mij vandaag ook voornamelijk aan de achterzijde hebben gezien. Het is nog even wennen maar ik snap steeds beter hoe ik Hunter moet rijden en met hem een sloot springen is een ware belevenis.  In ons kielzog de Houndservice; Monique & Dolf , geassisteerd door Annette en Pien.

We zetten de jacht in bij de parkeerplaats bij de molen waarnaast een groot mosterdzaad perceel ligt. Grappig; je bent meteen alle hondjes kwijt. En door het mosterdzaad heen rijden maakt de paarden meteen allert en fris. Blijkbaar kwamen toch alle honden  (er waren 11 jonge honden vandaag) weer tevoorschijn toen daarna de akkers verschenen.

Hier en daar was het best zwaar maar zeker niet nat. De honden hebben het tempo goed hoog en jagen mooi op de scent. Het wordt een jacht met akkers, bospaden en bospercelen die al enige tijd niet aangeharkt zijn. Heerlijk! Ik ben nog altijd onder de indruk hoe behendig paarden zijn, en hoe gretig om achter de honden aan te gaan.  Gelukkig kan ik m’n blauwe kraag niet kwijtraken, anders vreesde ik ervoor omdat het toch lastig remmen is nu en dan. De Field was mild.

Het bleef prachtig weer, en doordat we niet steeds de honden volgden maar  soms op het pad bleven als zij op het spoor jaagden, konden we allemaal genieten van het hondenspel tussen de zon-verlichtte herftstkleuren.

De volgorde der dingen ben ik al weer kwijt, zoals altijd, maar ik herinner me wel hier en daar een vette sloot, die ik voorheen echt niet gedurfd had (nu ook niet ) maar waar Hunter me de weg wijst.

Ergens in het zonnetje was de beroemde “Gerardbep-sherrystop”, daarna veel lange cross-bos-paden en voor ik er erg in had naderde het einde van de jacht al weer. Zelfs het flinke stuk hacken tussendoor was prima. Tijd om even bij te kletsen en maar weer eens te beseffen hoe gezellig we het hebben samen.

Bij de molen was de Kill en konden we weer met een tevreden gevoel, zonder Tumbleclub leden toegevoegd te hebben naar de trailers en de Afterhunt.

Er was gezorgd voor een heerlijk diner en toen ik de 15 km hacken tot aan de A2 erop had zitten , keek ik terug op weer een fijne, geslaagde dag, smakend naar meer; zondag as. Hubertus!

Yente Bruynel