Slipjacht Landhorst

door Max Schep

Op 24 oktober vertrok er een vreemd gezelschap naar de slipjacht Landhorst;

Een jachtruiter met een dressuurpaard en een dressuurruiter met een jachtpaard. Hoe zou dat in vredesnaam gaan?

Super gastvrij werden we ontvangen door de Master en de leden van de Midland Hunt. Helaas was de organisator Chris Jordans er niet bij omdat hij positief getest was. Wat een pech! Er was een ruime opkomst wat een gezellige sfeer tot gevolg had. Wat houd ik van de Brabantse gezelligheid! Naast Jeroen was Nikki ook aanwezig bij haar eerste jacht.

Na de koffie, broodjes en portjes trokken we naar de paarden om te gaan zadelen. Jeroen de Bree, professioneel GP dressuurruiter, reed zijn eerste slipjacht (behalve een ochtendje Cubbing in Ierland) op een 8 jachtige Irish Draught merrie die een week eerder uit Ierland was gearriveerd. Hoe stoer was dat! Zelf had ik onze 13 jaar oude Dali ( Uphill x Krack C) bij me. Een KWPN dressuur zij-instromer als het ware die het jachtspelletje zeker veel leuker vindt dan dat gedoe tussen de witte hekjes. Overigens denk ik dat Jeroen ook die kant aan het opgaan is. Daaaag hekjes, hallo Hounds…..

We hadden prachtig weer!  Het was droog met een bleke zon en een klein briesje. Alles wat je wilt dus. Het resultaat was een mooie jacht met een meute die een geweldige “ voice” liet horen. Wat een prachtig toneel voor volgers en ruiters! De schimmel van Jeroen liet zich van zijn beste kant zien en pakte al snel wat slootjes aan.

En dan……. Het fenomeen! De Midland sherrystop! Man man man! Tien keer gezelliger dan een doorsnee verjaardag in de Randstad kan ik je zeggen. Drankje, worstje en Brabantse humor tot op het bot. Wat een leuke club zijn jullie!

Jeroen maar klagen over de kramp in zijn kaken van het lachen en van plezier met zijn merrie. De derde run was bijna nog sneller dan de eerste twee en het geluid van de meute was echt een feest om te horen!

Bij de kill verging Jeroen het lachen wel een beetje. Naast Nikki werd Jeroen volgens een oude traditie “gesmeerd”. Geen vossenbloed zoals in Ierland maar een mooi vers stukje pens werd door Dick, de Hunts man gebruikt om beide “new entries” een smeer over het gezicht te geven, om te vieren dat ze met goed gevolg hun eerste jacht hebben doorstaan.

Afzadelen, paarden checken en wassen en hop naar “Buitenlust”.  Na het referaat van de Hunts man werd het toch nog het onrustig in het plaatselijke etablissement. Sterke verhalen, nog een drankje, nog een sterk verhaal en nog een drankje. Volstrekt bevredigd vertrokken we met onze brave beesten terug naar de Randstad. Maar…. We will be back!

Bedankt voor een mooie dag, mooie verhalen, mooie jacht, mooi geluid en veel vriendschap!