Girls running the hunting world!
door Marc Mattijssen
Het is bewolkt maar droog en een paar graden boven nul wanneer we zijn vertrokken naar restaurant de Thornsche Molen in Ooij-Persingen. Dit is het nieuwe startpunt van de slipjacht in de legendarische Ooijpolder.
In de auto mijn favoriete Spotify lijstje met onder meer de Amerikaanse pop/soulzangeres Beyonce die mij ter bezinning alvast toezingt: Who run the world? Girls!
De Ooijpolder heeft alle ingrediënten voor een mooie pittige jacht maar het is geen eenvoudig gebied. Gelukkig is de organisatie in handen van drie Foxy Ladies of Hunt die je wel om een boodschap kunt sturen. Het producersduo Janssen en Jansen hebben dit kunstje al eerder geflikt en worden dit keer versterkt met lady nummer drie: Pien Toepoel. Inderdaad: girls runnin’ the hunting world!
Tijdens het inleidende praatje van de Ladies of Hunt, hangen vooral de middle-aged men van de babyboomer generatie en generatie X als een soort groupies aan hun lippen. De heren proberen zich vooral niet te laten afleiden: het is opletten geblazen want de mannelijke eer staat op het spel tijdens deze ‘Dakar rally’ van de slipjachtwereld.
Vooraf is er met name door juffrouw Janssen de nodige psychologische oorlogsvoering geweest: “er zitten dit keer hele dikke sloten in jonguh!” zodat menig man met knikkende knieën en van angstzweet klotsende oksels vandaag richting Ooijpolder is gekoerst.
Enfin, er zit niets anders op dan te paard de confrontatie aan te gaan, in de almachtige Ooijpolder, “where the boys will be separated from the men” zullen we maar zeggen. Na de gebruikelijke stirrup cup die door sommigen wordt misbruikt om nog wat extra moed in te drinken, stappen we richting de inzet. Onze vaste ‘fox-the-fox’ sliptrekker Jan Rijk is reeds te paard vertrokken om het eerste spoor neer te leggen.
De zon schijnt uitbundig wanneer we onder de bezielende leiding van fieldmaster Sjaak Malestein de jacht inzetten. Tally ho! De honden vertrekken ‘full cry’ en door de harde frisse wind hebben ook de paarden er zin in: er wordt links en rechts heel wat afgebokt. Maar na het eerste runnetje is de ergste brand er af en wanneer we al jagende wat meer in de luwte van de dijk komen gaat het beter. De bodem was nog nooit zo goed, de honden volgen het spoor subliem en het tempo is hoog. Genieten met een hoofdletter G!
In de tweede run komen de eerste sloten: deze zij dermate breed dat we moeten indalen, pas daarna kan met een sprong naar de overkant de sloot worden bedwongen. Kort voor de sherrystop nog een brede sloot die we niet kunnen indalen dus ‘flying’ moet worden gesprongen. Voor de sherrystop heeft Gerard Kleinveld een plekje uit de wind gevonden in een boerenschuur en iedereen doet zich tegoed aan een hapje en drankje.
Na de sherrystop volgt een mooie run met vier brede sloten, waarvan één extreem breed. Samen met Dolf Straatman en Paul Sonnemans rijd ik kort achter de fieldmaster en gedrieën bedwingen we de sloten vrij eenvoudig.
Dolf is een echte ervaren rot, een Ooij-veteraan, inclusief de stoere verhalen van de Ooij-jachten van weleer. Voor Paul is het zijn ‘maiden’ Ooij jacht: vandaag wordt hij ontmaagd op de brede sloten, hetgeen ongetwijfeld zijn vreugdekreten bij het bedwingen hiervan kan verklaren: the boy that becomes a man! Met Dolf spring ik de sloten min of meer tegelijk en even voorbij de breedste sloot kijken Paul en ik elkaar grijnzend aan: waar blijven de brede sloten van Ellen nu?
Er volgen nog veel meer sloten en ik rijd een tijdje samen op met Lieve en Roos. Voor hen heeft deze jacht nog een extra dimensie want zij rijden hun nieuwe paarden die kortgeleden uit Ierland zijn gekomen en na een korte periode van acclimatiseren en trainen nu hun eerste echte lakmoesproef hebben. Onder begeleiding van Ellen zijn de paarden naar Nederland gehaald en het is eigenlijk jammer dat zij als whipper-in niet kan zien hoe geweldig deze paarden al lopen in het jachtveld!
Sloot na sloot wordt overwonnen en ik zie de grijns bij beide ervaren amazones terecht steeds groter worden. Zij rijden met de teugels in één hand en de paarden gaan en springen zo soepel en relaxed dat met volle teugen kan worden genoten van het fascinerende spel van honden en paarden in het prachtige, ruige polderlandschap met haar weidse vergezichten in de prachtige zon.
En dan komen de wieken van de Thornsche molen helaas alweer inzicht en rijden we de sliptrekker tegemoet. De traditionele Kill vindt plaats tijdens de ondergaande winterzon en goedgemutst stappen we terug.
Na het verzorgen van de paarden is het tijd voor de afterhunt en het jachtbuffet, waar gezelligheid troef is en onder het genot van een bockbiertje nog eens extra wordt nagenoten. Ik vertrek bijna als laatste wat voor mij vrij uitzonderlijk is. Via mijn Spotify lijstje klinkt in de auto het naar mijn mening geniale ‘Love stoned’ van popster Justin Timberlake.
Love stoned? Oh ja, ik ben verliefd… op de Midland Hunt, de slipjacht, en natuurlijk op de Ladies of Hunt! Ellen Janssen, Rosalie Peters en Pien Toepoel, hartelijk dank voor de organisatie van deze prachtige jachtdag.
Post Scriptum voor de vrouwen die dit lezen: de (bijna) ideale man bestaat! Ik heb er deze dag minstens twee gezien. Twee fantastische kerels die alles doen om de merkwaardige paardenhobby van hun vrouwen te steunen: van het uitmaaien van de sloten tot het rijden van de volgauto: Tom en Jos chapeau en dank hiervoor!
Post Scriptum twee voor iedereen: de schimmel van Cindy Verheijen leek niet fit en besloten werd het paard na de eerste run uit de jacht te halen en met de volgauto terug naar stal te brengen. Hulde voor deze vorm van horsemanship. Navraag ten tijde van dit schrijven leert dat haar paard het gelukkig weer goed maakt. Waarvan akte!
Couple of hounds: 13,5
Aantal deelnemers: 27
Aantal kilometers gejaagd: 26
Fieldmaster: Sjaak Malestein
Sliptrekker: Jan Rijk