Lage Mierde

Zigzag door een mooi stuk bos met hier en daar een sprongetje over kreupelhout en boomstammetjes, lange zandpaden en glibberige bochtjes.

Door Nanda de Keijzer-Kristalijn

Ik zal mezelf in het kort voorstellen, mijn naam is Nanda de Keijzer-Kristalijn, ik ben 47 jaar, kom uit Zeeland (Zierikzee) en woonachtig in Vlissingen.  Mijn vossemerrie heet Falkje ter Nerum (12 jaar) Belgisch Warmbloed Paard en is een echte allrounder.

Afgelopen woensdag 22 februari had ik het aangename genoegen om met Falkje als gastruiter de slipjacht in Lage Mierde mee te mogen rijden.

’s Morgens rond half 10 uit het winderige, maar droge Zeeland vertrokken richting het Brabantse. Paar spetters onderweg maar op het moment van aankomst bij “De Spartelvijver” Hooge Mierde vooralsnog droog. Ontvangst met een Portje en traditiegetrouw een Brabants worstenbroodje.

De leden en gasten (ik dus) werden welkom geheten door de organisatie met een kleine toespraak. Daarna vertelden Gerard en Cees (organisatoren van deze jacht) hoe de jachtroute er deze dag ongeveer uit zou gaan zien. Door welke soorten gebieden we zouden rijden en waar de ‘Sherrystop’ zou plaatsvinden. Het belooft een spannende jacht door divers gebied.

Tijd om de paarden te zadelen en te vertrekken. (Helaas begon het te miezeren). Eerst door een klein stukje bos, daarna over een aantal akkers met een paar slootjes, weer over landbouwgrond van de gastvrije boeren. Dan zigzag door een mooi en ongerepte stuk bos met hier en daar een sprongetje over kreupelhout en boomstammetjes, lange zandpaden en glibberige bochtjes. Inmiddels hadden helaas de weergoden ons in de steek gelaten en was het van miezer in regen overgegaan.

Tijd voor de ‘Sherystop’… Deze vond plaats op een toch wel heel bijzondere locatie, hutje op de hei.. (verboden voor ruiters ?) Paarden onder een warme deken gezet, zodat deze konden uitrusten en wij even de benen konden strekken en een hapje en een drankje konden nuttigen.

Na de welkome rustpauze, paarden weer gereed gemaakt voor vertrek, omdat het alsmaar natter en natter werd, werd er besloten om een verkorte versie terug naar huis te rijden en de laatste ‘Run’ te laten voor wat het was.

Het was de bedoeling om nog een stuk over akkers en slootjes te gaan, maar de grond werd voor de paarden alsmaar zwaarder en natter, we willen ze ook weer graag heel mee naar huis. Dus nog een mooi stukje door de bossen, en arriveerden we terug bij de spartelvijver. Daar stelden we ons op het veld bij de meute honden op, waar de slipjacht traditioneel besloten werd met de ‘Kill’.

Honden worden verzorgt, paarden verzorgt en op trailer of vrachtwagen gezet en dan de Afterhunt. Gezellig napraten over de jacht onder het genot van een hapje en drankje. En Tjaaa…het kledingvoorschrift voor de gastruiter bestaat uit een witte rijbroek, zwart jasje en plastron. Nou ik kan jullie vertellen dat die witte rijbroek niet meer wit was, maar dat mag de pret niet drukken.. Tegen deze “GEWELDIGE” Slipjacht ervaring, kan geen witte rijbroek tegenop!!

Wij hebben ondanks het natte weer enorm genoten van deze dag, en ik weet dat ik ook uit naam van Falkje spreek, want als je iemand een plezier doet met een flinke uitdagende rit is het deze vossemerrie wel !!

Ontzettend bedankt voor deze dag en hopelijk tot een volgende ‘Slipjacht’

 Vriendelijke groeten, Nanda en Falkje