Udenhout

De Jacht waar Riny en Annette twee keer de ontvangst en de sherrystop moesten betalen.

Door Do Visser

De route naar Herberg  “de Brand”  kende de meeste vrinden wel van buiten nadat ze vorige week  (16 dec) door heftige sneeuwstormen ,wel verplicht waren geweest ,weer huiswaarts te keren. Vandaag 23 december was alles anders. Het regende. Niet heel hard ,maar toch moest de bril in de auto blijven.

Na een gezellige ontvangst en korte toespraakjes zonder flesjes Port  vertrokken de vrinden met de hondjes  naar het jachtveld. De honden gingen vol luid en passie op jacht en de ruiters volgden over de weilanden en slootjes met af en toe een behoorlijk stuk zwaar bouwland. Ik was blij dat mijn paard niet wilde ruilen ,ik had haar nooit op mijn rug over dat land gekregen.

De tweede run ging al net zo voorspoedig ,met stukken bos en een nieuw stuk natuurgebied.   Twee reeën schrokken wakker en sprongen op de vlucht. Dierenvriend als ik ben weet ik bij elk dier wel een recept en raakte in gesprek over het kerstdiner.  Na een check-up verdeelde de honden zich in twee groepen, de uitslovers voorop en de verstandige met de huntsman daar achter.  De sherrystop naderde.

Tot groot genoegen van ruiters en gasten stond Gerard met zijn gedekte tafel bij diervoeders Piet vd Wouw waar we al vaker te gast waren. Terwijl paarden en honden buiten stonden uit te rusten vlogen binnen de warme worsten en de bekers chocomel over de tafel . Echt Kerstsfeer maar dan zonder ballen.

Ons feestje voor Hond , Paard en Ruiter werd vervolgd met de derde run , waar ik niet meer over kan vertellen als dat ik de bril weer op had gezet en het toch niet droog bleek te zijn, een enorme miskleun. Ik voelde mij Andrea Bocelli zonder stembanden maar met een paard als stok. En natuurlijk een meute geleide honden.

De jacht werd onder een driewerf hoera  voor de Huntsman en zijn honden afgeblazen en de vrinden keerden voldaan terug naar Herberg “de Brand”.  Wachtend op het vorstelijk vorkje , wat de dag moest besluiten, sprak de Huntsman  over een jacht met potentie .Ik zag Marlies hoopvol naar mij kijken. Ik daarentegen was jaloers op vrind Andre,naast de open haard met de voeten op een bankje .

Een geweldige dag ,met dank aan

Annette, Riny en Valerie van den Oord i.s.m. Cees van der Heijden en Karel Scheepens