Jacht Garderen (2)

‘Inside information’

Door Robbert de Greef

Het eerste wat ik doe als ik die ochtend opsta is naar buiten kijken en ik denk velen met mij. Regent het? Gelukkig (nog) niet. Snel de sherrystopdeken en het sherrystophalster pakken. Als ik sherrystoptas, laarzen, cap en jassen bij de voordeur heb staan, kom ik erachter dat ik mijn autosleutels kwijt ben. Zucht. Alles maar nalopen waar ik ben geweest. Niks. Misschien in de sherrystoptas. Deken eruit, openvouwen. Niks. Misschien in m’n laarzen gevallen of in m’n cap gelegd? Uiteindelijk vind ik ze terug op de rand van het bad. Vreemd maar ik ben blij. Ik gooi alles in de auto en rijd snel naar de Meerwijkse Hoeve. Ik ben benieuwd of Madelien op tijd is, die is ook wel eens iets kwijt.

Als ik daar iets over negen arriveer zie ik daar de Volvo van pa Kindt staan die vol zit met een biertafel, een koelbox, een gril en nog meer. Koen probeert de trailer aan te koppelen. ‘Is Madelien er ook al?’, vraag ik. ‘Ja, die heb ik vanmorgen al flink gepusht’. Dan zie ik haar paard Mike staan en een hele blije Madelien: ‘Ja, ik ben lekker op tijd hè! Wij gaan zo al en we hebben iets zóóó lekkers voor de sherrystop!’ Even later zie ik de Volvo waarin Koen en Madelien knus tegen de biertafel en koelbox aan zitten, en Mike gezellig met z’n hooinetje achterin de trailer staat, vertrekken. Garderen, here they come!

Mijn schimmel staat op mijn verzoek nog binnen. Hij heeft namelijk de neiging om vóór de jacht alvast in de modder te gaan liggen en ik heb nog wel zijn staart gewassen. Gezien de voorspelde regen zal hij vandaag toch nog wel de kans krijgen om in de modder te duiken.

Ik zie Bo ook al lopen. Ook vroeg vandaag, een gevoelig punt. Dick en Leontine gaan de honden laden. Tonny kijkt toe. Als ook hun paarden op de vrachtwagen staan en mijn schimmel op de trailer, worden de plastrons omgeknoopt en drinken we nog een kop koffie. Even later zit ik in mijn auto wacht tot Dick vertrekt met de vrachtwagen. Maar hij stopt weer en Bo springt eruit. Dick rijdt weer verder. Vreemd. Dan staat Bo voor mijn raampje. ‘Mag ik met jou mee rijden? Ik was nog wel vroeg op maar ben mijn telefoon vergeten en nu is papa al weggereden en mama en ik ‘s morgens in één auto is niet gezellig…’

Onderweg begint het steeds harder te regenen. Het weitje waarop we moeten parkeren staat al vol. Dan maar voor de stallen. De ramen beslaan van al de regen en de verkeersregelaar staat er druilerig bij. Bo en ik rennen naar het deurtje van het boerderijtje. Gelukkig branden binnen de kachels en is koffie en broodjes kroket. Er is nog tijd voor een portje als Maren en Madelien ons welkom heten in het ‘zonovergoten’ Garderen. Ze vertellen dat we links moeten houden bij het stukje met de koeien maar die koeien blijken later in het uiterste puntje van de wei tevergeefs proberen te schuilen achter het enige iele boompje dat er staat.

Voor de sherrystop heeft Koen gekookt. Wat het is wil Madelien niet verklappen maar daarvoor is gisteravond speciaal de gehaktmolen van haar vader uit het stof gehaald.

Madelien bedankt jachtcomité Garderen Sjaak voor zijn hulp bij deze jacht. Toen Madelien dacht: ’Ik zal Sjaak toch eens bellen om aan de jacht te beginnen’, bleek Sjaak al vier weken bezig te zijn. Na de woorden van de huntsman die het kort houdt om snel te kunnen beginnen, gaan we weer de regen in.

Bij de houndsmeet zijn we met 28 honden. Dat halve couple is thuisgebleven na een blik op buienradar. Er zijn 35 ruiters in het veld waarvan 4 gasten. We hebben vandaag twéé sliptrekkers, Jan en Willem. Als Jan zijn assistent meeneemt, dan vermoed ík dat de runs zwaar gaan worden. Het regent hard en de paarden draaien hun achterste naar de wind en regen. De stirrup jachtbitter smaakt goed.

Het blijft maar regenen. De bodem is redelijk maar de modder spat overal in het rond. De rode jas wordt zwaarder en zwaarder. Mijn door modder gestippelde rijbroek plakt aan mijn benen. Die slok eigen import Vlielander Kruidenbitter (is het nu wel juiste eiland?) van André warmt me weer wat op. Kom maar op met die sherrystop. Gelukkig zijn volgens Madelien de eerste twee runs kort. Maar ik had het beter aan Koen kunnen vragen…

De honden worden moe. Net voor de sherrystop wordt het droog. Het ruikt goed in de hooischuur. Koen en Peter staan achter de gril. Er worden ganzenhamburgers gebakken. Ik sta naast Do zo’n heerlijke burger op te eten als deze aan Koen de tip geeft: ‘Je kunt er ook nog wat spekjes doorheen draaien.’ Gezouten spek roept iemand. Volgens Koen hoeft dat niet: ‘Er gaat nog flink oude kaas op de burger.’ Het begint op een culinaire veldtocht te lijken en het zou me niks verbazen als er ook jachtbitter door de burger zit.

Ik kijk naar Master Albert en zie dat hij wortelkleurige oranje handen heeft. Zijn luxe handschoenen blijken tóch af te geven. Verderop staat Alfons met een vage streep op zijn voorhoofd in de kleur van zijn cap. Het wordt nog even spannend als Dolf de ‘swish’ danst met de kinderen van Ellen. Gelukkig houdt hij er niks aan over.

Na de sherrystop begint het weer te regenen. De derde run is lang, zeker als je moet plassen. Als Ellen weer op het paard zit krijgen we nog een mooi bosperceel. Er is inmiddels geen schimmel meer te bekennen. Master Ad geeft me onderweg de wijsheid: ‘als ze bij de presentatie maar wit zijn’.

Bij de kill zijn veel honden te moe om de pens te verscheuren. De huntsman bewaart een stuk om de drie dames te dopen die de eerste keer jagen. Met al die regen en modder op je gezicht maakt dat stukje pens ook niet meer uit zullen ze denken. Ik vraag me af of Dick ze wel gekust heeft. Een hoeraatje voor de honden, een hoeraatje voor de paarden en een verdiend hoeraatje voor onszelf.  We brengen de honden weg en stappen naar de trailers. Mijn auto zakt aan één kant als ik mijn natte rode jas erin leg.

In het boerderijtje is het knus bij de warme kachels tijdens de afterhunt. We hebben 28 km gejaagd en ongeveer 100 mm. Bertus is blij met zijn blauwe kraag en zegt: ‘dit is allemaal dankzij kenau Ellen’. Of Ellen hier ook blij van wordt… Na soep met brood vertrekt iedereen huiswaarts.

Thuis gekomen moet die natte rommel ook weer worden opgeruimd anders krijg ik nog meer schimmels. Madelien en Koen zijn er inmiddels ook. Bij de after-afterhunt wordt het ganzenburgerrecept uit de doeken gedaan. Het vlees is die week geschoten en schoongemaakt door Koen. Je neemt 4,5 kg ganzenvlees en maalt de eerste 500 gram gans in drie uur. Vervolgens zet je het gehaktmolentje wèl goed in elkaar en maal je de overige 4 kg in 10 minuten. Dan laat je Madelien hier hamburgers van kleien. Dit doe je allemaal bij het wasbakje in de kelder van je ouders op het dienblad van je moeder.

Een geweldige dag, met dank aan Maren, Madelien, Koen, Peter en Sjaak